หลวงพ่อเนียม วัดน้อย จังหวัดสุพรรณบุรี เกิดเมื่อปีพุทธศักราช ๒๓๗๒ ในรัสมัยของรัชกาลที่ ๓ ของกรุงรัตนโกสินทร์ หลวงพ่อเนียมมรณะภาพเมื่อ วันที่ ๑๗ พฤศจิกายน ปีพุทธศักราช ๒๔๕๓ (ปล.หลวงพ่อเนียมมรณภาพด้วยการกําหนดจิตกรรมฐานชั้นสูงด้วยท่าไสยยาสน์) รวมศิริอายุได้ ๘o ปี สมณศักดิ์ พระอุปัชฌาย์ ศึกษาวิชากับ ท่านเจ้าประคุณสมเด็จพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) วัดบางหว้าใหญ่ (วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร ในปัจจุบัน) หลวงพ่อนียมท่านมีศิษยานุศิษย์หลายรูปเช่น หลวงพ่ออ่ำ วัดชีปะขาว , หลวงพ่อโหน่ง วัดคลองมะดัน , หลวงพ่อปาน วัดบางนมโค , มีสหธรรมิกคือ พระอุปัชฌาย์ (สุ่น) วัดบางปลาหมอ พระอุปัชฌาย์ (ปั้น ) วัดพิกุลโสคันธ์ :: หลวงพ่อเนียม วัดน้อย ท่านเป็นพระเกจิชื่อดังแห่งจังหวัดสุพรรณบุรี เป็นที่นับถือโดยทั่วไปในด้านปาฏิหาริย์ พระพุทธคุณของท่านมากมายยิ่งนักทั้งในด้านมหาอุตม์ คงกระพัน และแคล้วคลาด เป็นที่ยอมรับด้วยกันมานาน แม้แต่สมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสเทโว) วัดสุทัศน์เทพวราราม , หลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว , หลวงพ่อทับ วัดทอง ยังมีความเคารพนับถือ และมีพระเครื่องของหลวงพ่อเนียมในครอบครอง เล่าขานสืบกันมาอีกว่าตลอดระยะเวลาที่หลวงปู่มีชีวิตอยู่นั้น ไม่เคยมีใครถ่ายรูปท่านได้ -ขุนดอน เขียนไว้ว่าเมื่อครั้งพระประมาณฯ เจ้าหน้าที่กรมที่ดิน นำฝรั่งช่างรังวัด๒ คนมารังวัดที่ ในเขตเมืองสุพรรณ เพื่อออกโฉนดให้ราษฎร์ เมื่อรังวัดมาถึงท้องที่วัดน้อย ก็ได้ถือโอกาสเข้าขอถ่ายรูปหลวงปู่ โดยให้ฝรั่งเอากล้องถ่ายรูปของทางราชการช่วยถ่ายให้ ตัวคุณพระประมาณฯ นั้น เคยรู้กิตติศัพท์มาแล้วว่ามีคนเคยมาขอถ่ายรูปหลวงปู่หลายรายแล้ว แต่ก็ไม่สำเร็จสักราย คราวนี้มีกล้องฝรั่งอย่างดีมาด้วย ก็อยากจะลองพิสูจน์สักหน่อย มันก็น่าจะติด ... คุณพระฯ ได้นิมนต์หลวงปู่และพระทั้งวัดมานั่งเรียงลำดับแล้วถ่ายรูปหมู่และถ่ายเดี่ยวด้วย แต่จะเป็นกี่รูปไม่ทราบ ครั้นเมื่อนำฟิล์มไปล้างอัดเป็นรูปออกมา ความอัศจรรย์ก็ปรากฏคือ ในทุกภาพที่อัดออกมาไม่มีรูปของหลวงปู่ติดอยู่ด้วยเลย ที่ถ่ายเดี่ยวข้างโอ่งน้ำมนต์ก็ติดแต่ตัวโอ่ง เล่ากันว่าทั้งตัวคุณพระประมาณฯ และฝรั่งทั้งสองคนต่างก็เลื่อมใสศรัทธาในตัวหลวงปู่ยิ่งนัก และได้ปวารณาตัวฝากตัวขอเป็นศิษย์หลวงปู่


การสร้างพระเครื่องของหลวงพ่อเนียม พระเครื่องของหลวงพ่อเนียม เป็นพระเนื้อตะกั่วผสมปรอท มีผู้ใหญ่เล่าให้ฟังว่าเนื้อพระของหลวงพ่อเนียมนั้นมีส่วนผสมของเนื้อชินเก่าที่ได้จากพระกรุวัดพระธาตุนำมาผสมแล้วใช้ปรอทหยอดให้เป็นตัวประสานและรักษาเนื้อพระ ปรอทที่ใช้เป็นปรอทที่ต้องดักจับ ซึ่งถ้าไม่สำเร็จวิชาเรียกธาตุก็ไม่สามารถทำได้ การทำพระของหลวงพ่อเนียมจึงไม่ใช่ของง่าย ส่วนผสมพระของท่านล้วนแล้วแต่เป็นของวิเศษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งปรอท ซึ่งไม่เหมือนปรอทวิทยาศาตร์แบบปัจจุบัน ปรอทเป็นสิ่งมีชีวิตในทางไสยศาสตร์ ... การทำปรอทให้แข็งในสมัยโน้นไม่ใช่ของง่ายนัก ก็ต้องใช้คาถาอาคม ต้องทำในฤดูฝนฤดูเดียวเท่านั้น เพราะพืชบางอย่าง เช่น ใบแตงหนู ซึ่งขึ้นในท้องนา จะขึ้นในฤดูฝน ส่วนผสมต่างๆ มีใบสลอด, ข้าวสุกหลวงพ่อท่านเอาของสามอย่างมาโขลกปนกันเพื่อไล่ขี้ปรอทออกให้หมด ทั้งนี้เพื่อให้ได้ปรอทขาวที่สุด การโขลกจะต้องโขลกและกวนอยู่ถึง ๗ วัน จึงจะเข้ากัน พอครบ ๗ วันเอาไปตากแดดเสร็จแล้วนำเอาไปกวนต่อจนเข้ากันดี จึงทำการแยกชั่งเป็นส่วนๆ ส่วนละหนึ่งบาทต่อจากนั้นเอาไปใส่ครกหิน เติมกำมะถันและจุนสีโขลกตำให้เข้ากัน โดยใช้เวลาทำตอนกลางคืนเท่านั้น ทำเช่นนั้นอยู่ ๓ คืนจึงเอาปรอทใส่ลงไปในกระปุกเหล้าเกาเหลียง ผสมกับตะกั่วเอาเข้าไฟสุมอยู่ถึง ๗ วัน บางครั้งอุณหภูมิ สูงจัด กระปุกเหล้าเกาเหลียงแตกเสียหายก็มี การสุมไฟสุมเฉพาะเวลากลางวัน ส่วนเวลากลางคืนทำพิธีปลุกเสกด้วยคาถาอาคม พอครบ ๗ ไฟเทลงในแม่พิมพ์จึงจะได้พระตามที่ต้องการ การเสกพระในสมัยก่อนก็มิใช่ทำเสร็จเสกเลย จะเทวันไหนเวลาไหน ก็ต้องดูกำลังวัน และต้องทำได้เฉพาะฤกษ์ยามที่แข็งพอสมควร หลวงพ่อเนียมท่านทำพระของท่านด้วยความละเอียดละออพิถีพิถันมาก เห็นได้จากเป็นพระสองหน้าส่วนใหญ่ ต้องใช้แม่พิมพ์ประกบกัน เทครั้งละข้าง ดังนั้นพระที่หลวงพ่อท่านทำออกมาแต่ละครั้งจึงมีจำนวนไม่มาก คาดว่าน่าจะประมาณครั้งละ ๑o - ๑๕ องค์เท่านั้น ไม่มากเลย และด้วยจิตอธิษฐานของพระอรหันต์บวกกับความเชี่ยวชาญทางไสยเวทย์และวิปัสสนากรรมฐาน พระของท่านจึงเป็นของวิเศษที่ใครๆก็ใฝ่หามาบูชา ผมเองมีอะไรก็อธิษฐานถึงท่าน ก็ได้รับความเมตตามาอยู่เรื่อยๆ ไม่ใช่พระเหนียวอย่างเดียวอย่างที่เข้าใจ แต่ประสบการณ์ที่เด่นชัดมักจะรับฟังกันเฉพาะเรื่องเหนียวเท่านั้น นะท่านเอย ฯลฯ
#พุทธคุณ มหาโชค มหาชัย อํานวยโชคลาภ เงินทองหลั่งใหล เมตตามหาเสน่ห์ มหานิยม เอกอุทางแคล้วคลาด ตามแบบฉบับพระเครื่องฝ่ายบุญฤทธิ์ (ปล.พระของสงฆ์ผู้สําเร็จฤทธิ์อภิญญา ชั้นสูงสุด)

องค์นี้โดยรวมสวย เก่าถึงยุค หายาก น่าบูชาครับ